благородний
/[bɫɐɦɔˈrɔdnei̯]/
Ukrainianadj
Definitions
- 1.noble, honourable (having moral eminence and freedom from anything petty, mean or dubious in conduct and character)
- 2.noble (of exalted rank; of or relating to the nobility)
- 3.noble
Forms
- благоро́днийcanonical
- blahoródnyjromanization
- благоро́дноadverb
- благоро́дністьabstract-noun
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | благоро́дний, благоро́дне, благоро́дна | благоро́дні |
| Genitive | благоро́дного, благоро́дної | благоро́дних |
| Dative | благоро́дному, благоро́дній | благоро́дним |
| Accusative | благоро́дного, благоро́дне, благоро́дну, благоро́дний | благоро́дних, благоро́дні |
| Instrumental | благоро́дним, благоро́дною | благоро́дними |
| Locative | благоро́дному, благоро́днім, благоро́дній | благоро́дних |
| Vocative | благоро́дний, благоро́дне, благоро́дна | благоро́дні |
Nominative
Singular
благоро́дний, благоро́дне, благоро́дна
Plural
благоро́дні
Genitive
Singular
благоро́дного, благоро́дної
Plural
благоро́дних
Dative
Singular
благоро́дному, благоро́дній
Plural
благоро́дним
Accusative
Singular
благоро́дного, благоро́дне, благоро́дну, благоро́дний
Plural
благоро́дних, благоро́дні
Instrumental
Singular
благоро́дним, благоро́дною
Plural
благоро́дними
Locative
Singular
благоро́дному, благоро́днім, благоро́дній
Plural
благоро́дних
Vocative
Singular
благоро́дний, благоро́дне, благоро́дна
Plural
благоро́дні