utvrditi
//utʋřːditi//
Serbo-Croatianverb
Definitions
- 1.to fortify
- 2.to strengthen, consolidate
- 3.to establish, fix, set
Forms
- utvŕditicanonical • perfective
- утвр́дитиcyrillic
- utvrditiinfinitive
- -noun-from-verb
- utvrdimpresent • singular
- utvrdišpresent • singular
- utvrdipresent • singular • third-person
- utvrdimoplural • present
- utvrditeplural • present
- utvrdeplural • present • third-person
- utvrdit ćufuture • future-i • singular
- utvrdićufuture • future-i • singular
- utvrdit ćešfuture • future-i • singular
- utvrdićešfuture • future-i • singular
- utvrdit ćefuture • future-i • singular • third-person
- utvrdićefuture • future-i • singular • third-person
- utvrdit ćemofuture • future-i • plural
- utvrdićemofuture • future-i • plural
- utvrdit ćetefuture • future-i • plural
- utvrdićetefuture • future-i • plural
- utvrdit ćе̄future • future-i • plural • third-person
- bȕdēm utvrdiofuture • future-ii • singular
- bȕdēš utvrdiofuture • future-ii • singular
- bȕdē utvrdiofuture • future-ii • singular • third-person
- bȕdēmo utvrdilifuture • future-ii • plural
- bȕdēte utvrdilifuture • future-ii • plural
- bȕdū utvrdilifuture • future-ii • plural • third-person
- utvrdio sampast • perfect • singular
- utvrdio sipast • perfect • singular
- utvrdio jepast • perfect • singular • third-person
- utvrdili smopast • perfect • plural
- utvrdili stepast • perfect • plural
- utvrdili supast • perfect • plural • third-person
- bȉo sam utvrdiopast • pluperfect • singular
- bȉo si utvrdiopast • pluperfect • singular
- bȉo je utvrdiopast • pluperfect • singular • third-person
- bíli smo utvrdilipast • pluperfect • plural
- bíli ste utvrdilipast • pluperfect • plural
- bíli su utvrdilipast • pluperfect • plural • third-person
- utvrdihaorist • past • singular
- utvrdiaorist • past • singular
- utvrdiaorist • past • singular • third-person
- utvrdismoaorist • past • plural
- utvrdisteaorist • past • plural
- utvrdišeaorist • past • plural • third-person
- utvrdio bihconditional • conditional-i • singular
- utvrdio biconditional • conditional-i • singular
- utvrdio biconditional • conditional-i • singular • third-person
- utvrdili bismoconditional • conditional-i • plural
- utvrdili bisteconditional • conditional-i • plural
- utvrdili biconditional • conditional-i • plural • third-person
- bȉo bih utvrdioconditional • conditional-ii • singular
- bȉo bi utvrdioconditional • conditional-ii • singular
- bȉo bi utvrdioconditional • conditional-ii • singular • third-person
- bíli bismo utvrdiliconditional • conditional-ii • plural
- bíli biste utvrdiliconditional • conditional-ii • plural
- bíli bi utvrdiliconditional • conditional-ii • plural • third-person
- -imperative • singular
- utvrdiimperative • singular
- -imperative • singular • third-person
- utvrdimoimperative • plural
- utvrditeimperative • plural
- -imperative • plural • third-person
Conjugation
Infinitive:utvrditi
| he/she/it | utvrdi |
| they | utvrde |
he/she/it
utvrdi
they
utvrde
Full conjugation of utvrditi →