obruč
//ôbruːt͡ʃ//
Serbo-Croatiannoun
Definitions
- 1.tire (of wheel)
- 2.hoop (circular band of metal used to bind a barrel)
- 3.encirclement, ring (also figuratively)
Forms
- ȍbrūčcanonical • inanimate • masculine
- о̏брӯчcyrillic
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | obruč | obruči |
| Genitive | obruča | obruča |
| Dative | obruču | obručima |
| Accusative | obruč | obruče |
| Vocative | obruču | obruči |
| Locative | obruču | obručima |
| Instrumental | obručem | obručima |
Nominative
Singular
obruč
Plural
obruči
Genitive
Singular
obruča
Plural
obruča
Dative
Singular
obruču
Plural
obručima
Accusative
Singular
obruč
Plural
obruče
Vocative
Singular
obruču
Plural
obruči
Locative
Singular
obruču
Plural
obručima
Instrumental
Singular
obručem
Plural
obručima