Definitions
- 1.final, definite
- 2.definitive
Etymology
From Latin dēfīnītīvus + -an.
Forms
- dȅfinitīvancanonical
- де̏финитӣванcyrillic
- dȅfinitīvnīdefinite
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | definitivan, definitivna, definitivno, definitivni | definitivni, definitivne, definitivna |
| Genitive | definitivna, definitivne, definitivnog, definitivnoga | definitivnih |
| Dative | definitivnu, definitivnoj, definitivnomu, definitivnome | definitivnim, definitivnima |
| Accusative | definitivan, definitivnu, definitivno, definitivna, definitivni, definitivnog, definitivnoga | definitivne, definitivna |
| Vocative | definitivan, definitivna, definitivno, definitivni | definitivni, definitivne, definitivna |
| Locative | definitivnu, definitivnoj, definitivnome, definitivnomu | definitivnim, definitivnima |
| Instrumental | definitivnim, definitivnom | definitivnim, definitivnima |
Nominative
Singular
definitivan, definitivna, definitivno, definitivni
Plural
definitivni, definitivne, definitivna
Genitive
Singular
definitivna, definitivne, definitivnog, definitivnoga
Plural
definitivnih
Dative
Singular
definitivnu, definitivnoj, definitivnomu, definitivnome
Plural
definitivnim, definitivnima
Accusative
Singular
definitivan, definitivnu, definitivno, definitivna, definitivni, definitivnog, definitivnoga
Plural
definitivne, definitivna
Vocative
Singular
definitivan, definitivna, definitivno, definitivni
Plural
definitivni, definitivne, definitivna
Locative
Singular
definitivnu, definitivnoj, definitivnome, definitivnomu
Plural
definitivnim, definitivnima
Instrumental
Singular
definitivnim, definitivnom
Plural
definitivnim, definitivnima