Definitions
- 1.his (that which belongs to him)
Etymology
From ње̏г-, the genitive singular of the first-person pronoun о̑н, + -ов, a suffix forming possessive adjectives. Used since the 13th century, replacing the postpositive genitive of the personal pronoun јего. Akin to Slovene njegôv and Bulgarian не́гов (négov).
Forms
- њѐговcanonical
- njègovromanization
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | његов, његова, његово | његови, његове, његова |
| Genitive | њѐгова, њѐгово̄г, њѐгово̄га, његове, његова | његових |
| Dative | њѐгову, њѐгово̄му, њѐгово̄ме, његовој, његову | његовим, његовима |
| Accusative | његов, његову, његово, његова | његове, његова |
| Vocative | његов, његова, његово | његови, његове, његова |
| Locative | њѐгову, њѐгово̄ме, њѐгово̄му, његовој, његову | његовим, његовима |
| Instrumental | његовим, његовом | његовим, његовима |
Nominative
Singular
његов, његова, његово
Plural
његови, његове, његова
Genitive
Singular
њѐгова, њѐгово̄г, њѐгово̄га, његове, његова
Plural
његових
Dative
Singular
њѐгову, њѐгово̄му, њѐгово̄ме, његовој, његову
Plural
његовим, његовима
Accusative
Singular
његов, његову, његово, његова
Plural
његове, његова
Vocative
Singular
његов, његова, његово
Plural
његови, његове, његова
Locative
Singular
њѐгову, њѐгово̄ме, њѐгово̄му, његовој, његову
Plural
његовим, његовима
Instrumental
Singular
његовим, његовом
Plural
његовим, његовима