мана
/mǎːna/ | /mâna/nounSerbo-Croatian
Latinica: mana ⇄one entry, two scripts
Meanings
- 1fault, defect, shortcoming
- 2manna
- 3mana
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | мана | мане |
| Genitive | мане | мана |
| Dative | мани | манама |
| Accusative | ману | мане |
| Vocative | мано | мане |
| Locative | мани | манама |
| Instrumental | маном | манама |
Forms
- ма́на
- canonical, feminine
- mána
- romanization
- ма̏на
- canonical, feminine
- mȁna
- romanization
Origin
From a dialectal vulgarism of Ottoman Turkish بهانه (bahane), either in the form of "mahane" or "mana", from Persian بهانه (bahâne, “excuse”). Related to Macedonian маана (maana), Bulgarian махана (mahana), Albanian mahanë - all borrowed from Ottoman Turkish.