испричавати
//isprit͡ʃǎːʋati//
Serbo-Croatianverb
Definitions
- 1.to narrate, tell
- 2.to have a good talk
- 3.(Croatian) to excuse, justify
- 4.(Croatian) to apologize
Forms
- исприча́ватиcanonical • imperfective
- ispričávatiromanization
- испричаватиinfinitive
- исприча́ва̄њеnoun-from-verb
- испричавамpresent • singular
- испричавашpresent • singular
- испричаваpresent • singular • third-person
- испричавамоplural • present
- испричаватеplural • present
- испричавајуplural • present • third-person
- испричават ћуfuture • future-i • singular
- испричаваћуfuture • future-i • singular
- испричават ћешfuture • future-i • singular
- испричаваћешfuture • future-i • singular
- испричават ћеfuture • future-i • singular • third-person
- испричаваћеfuture • future-i • singular • third-person
- испричават ћемоfuture • future-i • plural
- испричаваћемоfuture • future-i • plural
- испричават ћетеfuture • future-i • plural
- испричаваћетеfuture • future-i • plural
- испричават ће̄future • future-i • plural • third-person
- испричаваћеfuture • future-i • plural • third-person
- бу̏де̄м испричаваоfuture • future-ii • singular
- бу̏де̄ш испричаваоfuture • future-ii • singular
- бу̏де̄ испричаваоfuture • future-ii • singular • third-person
- бу̏де̄мо испричавалиfuture • future-ii • plural
- бу̏де̄те испричавалиfuture • future-ii • plural
- бу̏дӯ испричавалиfuture • future-ii • plural • third-person
- испричавао самpast • perfect • singular
- испричавао сиpast • perfect • singular
- испричавао јеpast • perfect • singular • third-person
- испричавали смоpast • perfect • plural
- испричавали стеpast • perfect • plural
- испричавали суpast • perfect • plural • third-person
- би̏о сам испричаваоpast • pluperfect • singular
- би̏о си испричаваоpast • pluperfect • singular
- би̏о је испричаваоpast • pluperfect • singular • third-person
- би́ли смо испричавалиpast • pluperfect • plural
- би́ли сте испричавалиpast • pluperfect • plural
- би́ли су испричавалиpast • pluperfect • plural • third-person
- испричавахimperfect • past • singular
- испричавашеimperfect • past • singular
- испричавашеimperfect • past • singular • third-person
- испричавасмоimperfect • past • plural
- испричавастеimperfect • past • plural
- испричавахуimperfect • past • plural • third-person
- испричавао бихconditional • conditional-i • singular
- испричавао биconditional • conditional-i • singular
- испричавао биconditional • conditional-i • singular • third-person
- испричавали бисмоconditional • conditional-i • plural
- испричавали бистеconditional • conditional-i • plural
- испричавали биconditional • conditional-i • plural • third-person
- би̏о бих испричаваоconditional • conditional-ii • singular
- би̏о би испричаваоconditional • conditional-ii • singular
- би̏о би испричаваоconditional • conditional-ii • singular • third-person
- би́ли бисмо испричавалиconditional • conditional-ii • plural
- би́ли бисте испричавалиconditional • conditional-ii • plural
- би́ли би испричавалиconditional • conditional-ii • plural • third-person
- -imperative • singular
- испричавајimperative • singular
- -imperative • singular • third-person
- испричавајмоimperative • plural
- испричавајтеimperative • plural
- -imperative • plural • third-person
Conjugation
Infinitive:испричавати
| he/she/it | испричава |
| they | испричавају |
he/she/it
испричава
they
испричавају
Full conjugation of испричавати →