- исприча́вати
- canonical, imperfective
- ispričávati
- romanization
- испричавати
- infinitive
- исприча́ва̄ње
- noun-from-verb
- испричавам
- present, singular
- испричаваш
- present, singular
- испричава
- present, singular, third-person
- испричавамо
- plural, present
- испричавате
- plural, present
- испричавају
- plural, present, third-person
- испричават ћу
- future, future-i, singular
- испричаваћу
- future, future-i, singular
- испричават ћеш
- future, future-i, singular
- испричаваћеш
- future, future-i, singular
- испричават ће
- future, future-i, singular, third-person
- испричаваће
- future, future-i, singular, third-person
- испричават ћемо
- future, future-i, plural
- испричаваћемо
- future, future-i, plural
- испричават ћете
- future, future-i, plural
- испричаваћете
- future, future-i, plural
- испричават ће̄
- future, future-i, plural, third-person
- испричаваће
- future, future-i, plural, third-person
- бу̏де̄м испричавао
- future, future-ii, singular
- бу̏де̄ш испричавао
- future, future-ii, singular
- бу̏де̄ испричавао
- future, future-ii, singular, third-person
- бу̏де̄мо испричавали
- future, future-ii, plural
- бу̏де̄те испричавали
- future, future-ii, plural
- бу̏дӯ испричавали
- future, future-ii, plural, third-person
- испричавао сам
- past, perfect, singular
- испричавао си
- past, perfect, singular
- испричавао је
- past, perfect, singular, third-person
- испричавали смо
- past, perfect, plural
- испричавали сте
- past, perfect, plural
- испричавали су
- past, perfect, plural, third-person
- би̏о сам испричавао
- past, pluperfect, singular
- би̏о си испричавао
- past, pluperfect, singular
- би̏о је испричавао
- past, pluperfect, singular, third-person
- би́ли смо испричавали
- past, pluperfect, plural
- би́ли сте испричавали
- past, pluperfect, plural
- би́ли су испричавали
- past, pluperfect, plural, third-person
- испричавах
- imperfect, past, singular
- испричаваше
- imperfect, past, singular
- испричаваше
- imperfect, past, singular, third-person
- испричавасмо
- imperfect, past, plural
- испричавасте
- imperfect, past, plural
- испричаваху
- imperfect, past, plural, third-person
- испричавао бих
- conditional, conditional-i, singular
- испричавао би
- conditional, conditional-i, singular
- испричавао би
- conditional, conditional-i, singular, third-person
- испричавали бисмо
- conditional, conditional-i, plural
- испричавали бисте
- conditional, conditional-i, plural
- испричавали би
- conditional, conditional-i, plural, third-person
- би̏о бих испричавао
- conditional, conditional-ii, singular
- би̏о би испричавао
- conditional, conditional-ii, singular
- би̏о би испричавао
- conditional, conditional-ii, singular, third-person
- би́ли бисмо испричавали
- conditional, conditional-ii, plural
- би́ли бисте испричавали
- conditional, conditional-ii, plural
- би́ли би испричавали
- conditional, conditional-ii, plural, third-person
- -
- imperative, singular
- испричавај
- imperative, singular
- -
- imperative, singular, third-person
- испричавајмо
- imperative, plural
- испричавајте
- imperative, plural
- -
- imperative, plural, third-person