достојан
/dǒːstoːjan/adjSerbo-Croatian
Latinica: dostojan ⇄one entry, two scripts
Meanings
- 1deserving, worthy (+genitive)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Locative | најдостојнијему, најдостојнијој, најдостојнијем, достојну, достојној, достојноме, достојному, достојнијем, достојнијему, достојнијој | достојним, достојнима, достојнијим, достојнијима, најдостојнијим, најдостојнијима |
| Instrumental | најдостојнијим, најдостојнијом, достојним, достојном, достојнијим, достојнијом | достојним, достојнима, достојнијим, достојнијима, најдостојнијим, најдостојнијима |
| Nominative | достојан, достојна, достојно, достојни, достојнији, достојнија, достојније, најдостојнији, најдостојнија, најдостојније | достојни, достојне, достојна, достојнији, достојније, достојнија, најдостојнији, најдостојније, најдостојнија |
| Genitive | достојна, достојне, достојног, достојнога, достојнијег, достојнијега, достојније, најдостојнијег, најдостојнијега, најдостојније | достојних, достојнијих, најдостојнијих |
| Dative | достојну, достојној, достојному, достојноме, достојнијем, достојнијему, достојнијој, најдостојнијем, најдостојнијему, најдостојнијој | достојним, достојнима, достојнијим, достојнијима, најдостојнијим, најдостојнијима |
| Accusative | достојан, достојну, достојно, достојна, достојни, достојног, достојнога, достојнији, достојнију, достојније, достојнијег, достојнијега, најдостојнији, најдостојнију, најдостојније, најдостојнијег, најдостојнијега | достојне, достојна, достојније, достојнија, најдостојније, најдостојнија |
| Vocative | достојан, достојна, достојно, достојни, достојнији, достојнија, достојније, најдостојнији, најдостојнија, најдостојније | достојни, достојне, достојна, достојнији, достојније, достојнија, најдостојнији, најдостојније, најдостојнија |
Forms
- до́сто̄јан
- canonical
- dóstōjan
- romanization
- до́сто̄јнӣ
- definite
- достојнији
- comparative
Origin
Inherited from Proto-Slavic *dostojьnъ.