Definitions
- 1.to allow, permit
Synonyms & related words
Related words (1)
- дозвоља́вати
Etymology
From Russian дозво́лить (dozvólitʹ).
Forms
- дозво̀литиcanonical • perfective
- dozvòlitiromanization
- дозволитиinfinitive
- -noun-from-verb
- дозволимpresent • singular
- дозволишpresent • singular
- дозволиpresent • singular • third-person
- дозволимоplural • present
- дозволитеplural • present
- дозволеplural • present • third-person
- дозволит ћуfuture • future-i • singular
- дозволићуfuture • future-i • singular
- дозволит ћешfuture • future-i • singular
- дозволићешfuture • future-i • singular
- дозволит ћеfuture • future-i • singular • third-person
- дозволићеfuture • future-i • singular • third-person
- дозволит ћемоfuture • future-i • plural
- дозволићемоfuture • future-i • plural
- дозволит ћетеfuture • future-i • plural
- дозволићетеfuture • future-i • plural
- дозволит ће̄future • future-i • plural • third-person
- дозволићеfuture • future-i • plural • third-person
- бу̏де̄м дозволиоfuture • future-ii • singular
- бу̏де̄ш дозволиоfuture • future-ii • singular
- бу̏де̄ дозволиоfuture • future-ii • singular • third-person
- бу̏де̄мо дозволилиfuture • future-ii • plural
- бу̏де̄те дозволилиfuture • future-ii • plural
- бу̏дӯ дозволилиfuture • future-ii • plural • third-person
- дозволио самpast • perfect • singular
- дозволио сиpast • perfect • singular
- дозволио јеpast • perfect • singular • third-person
- дозволили смоpast • perfect • plural
- дозволили стеpast • perfect • plural
- дозволили суpast • perfect • plural • third-person
- би̏о сам дозволиоpast • pluperfect • singular
- би̏о си дозволиоpast • pluperfect • singular
- би̏о је дозволиоpast • pluperfect • singular • third-person
- би́ли смо дозволилиpast • pluperfect • plural
- би́ли сте дозволилиpast • pluperfect • plural
- би́ли су дозволилиpast • pluperfect • plural • third-person
- дозволихaorist • past • singular
- дозволиaorist • past • singular
- дозволиaorist • past • singular • third-person
- дозволисмоaorist • past • plural
- дозволистеaorist • past • plural
- дозволишеaorist • past • plural • third-person
- дозволио бихconditional • conditional-i • singular
- дозволио биconditional • conditional-i • singular
- дозволио биconditional • conditional-i • singular • third-person
- дозволили бисмоconditional • conditional-i • plural
- дозволили бистеconditional • conditional-i • plural
- дозволили биconditional • conditional-i • plural • third-person
- би̏о бих дозволиоconditional • conditional-ii • singular
- би̏о би дозволиоconditional • conditional-ii • singular
- би̏о би дозволиоconditional • conditional-ii • singular • third-person
- би́ли бисмо дозволилиconditional • conditional-ii • plural
- би́ли бисте дозволилиconditional • conditional-ii • plural
- би́ли би дозволилиconditional • conditional-ii • plural • third-person
- -imperative • singular
- дозволиimperative • singular
- -imperative • singular • third-person
- дозволимоimperative • plural
- дозволитеimperative • plural
- -imperative • plural • third-person
Conjugation
Infinitive:дозволити
| he/she/it | дозволи |
| they | дозволе |
he/she/it
дозволи
they
дозволе
Full conjugation of дозволити →