доба
/dôːba/nounSerbo-Croatian
Latinica: doba ⇄one entry, two scripts
Meanings
- 1time
- 2age, epoch, era
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | доба | доба |
| Genitive | доба | доба |
| Dative | добу | добима |
| Accusative | доба | доба |
| Vocative | доба | доба |
| Locative | добу | добима |
| Instrumental | добом | добима |
Forms
- до̑ба
- canonical, neuter
- dȏba
- romanization
Origin
Inherited from Proto-Slavic *doba (“time”).