вила
/ʋǐːla/ | /ʋîla/ | /ʋǐːla/nounSerbo-Croatian
Latinica: vila ⇄one entry, two scripts
Meanings
- 1fairy
- 2villa
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | вила, ви̏ла | виле |
| Genitive | виле | вила, ви̑ла̄ |
| Dative | вили | вилама |
| Accusative | вилу | виле |
| Vocative | вило | виле |
| Locative | вили | вилама |
| Instrumental | вилом | вилама |
Forms
- ви́ла
- canonical, feminine
- víla
- romanization
- ви̏ла
- canonical, feminine
- vȉla
- romanization
Origin
Inherited from Proto-Slavic *vila. Cognate with Bulgarian самовила (samovila) and вила (vila, “fairy”), Slovene vila (“fairy living in the forest or in the water”), Russian вила́ (vilá) and Slovak víla (“fairy”). According to Vasmer, non-Slavic cognates include Old Norse veiðr (“hunt”) and Avestan 𐬬𐬀𐬌𐬌𐬈𐬌𐬙𐬌 (vaiieⁱti, “he pursuits, frightens”).