Definitions
- 1.misfortune, calamity, trouble
- 2.devil
Etymology
From Ottoman Turkish بلا (bela), from Arabic بَلَاء (balāʔ, “misfortune, calamity”).
Forms
- бѐла̄јcanonical • inanimate • masculine
- bèlājromanization
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | бѐла̄ј | белаји |
| Genitive | бела́ја | белаја |
| Dative | белају | белајима |
| Accusative | белај | белаје |
| Vocative | белају | белаји |
| Locative | белају | белајима |
| Instrumental | белајем | белајима |
Nominative
Singular
бѐла̄ј
Plural
белаји
Genitive
Singular
бела́ја
Plural
белаја
Dative
Singular
белају
Plural
белајима
Accusative
Singular
белај
Plural
белаје
Vocative
Singular
белају
Plural
белаји
Locative
Singular
белају
Plural
белајима
Instrumental
Singular
белајем
Plural
белајима