привод
[ˈprʲivət] | [prʲɪˈvot] | [prʲɪˈvot] | [ˈprʲivət] | [prʲɪˈvot]nounRussian
Meanings
- 1drive, driving gear
ремённый при́вод
remjónnyj prívod — belt drive
кулачко́вый при́вод
kulačkóvyj prívod — cam gear/drive
цепно́й при́вод
cepnój prívod — chain drive
- 2drive
при́вод компакт-ди́сков
prívod kompakt-dískov — CD-ROM drive
- 3ellipsis of приводна́я радиоста́нция or приводно́й радиомая́к (privodnája radiostáncija or privodnój radiomaják); non-directional beacon (NDB)
- 4bringing, leading
- 5forcible delivery (of a witness, defendant, etc. to court)
- 6arrest
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | при́вод, приво́д | привода́, приво́ды^*, приво́ды |
| Genitive | при́вода, приво́да | приводо́в, приво́дов^*, приво́дов |
| Dative | при́воду, приво́ду | привода́м, приво́дам |
| Accusative | при́вод, приво́д | привода́, приво́ды |
| Instrumental | при́водом, приво́дом | привода́ми, приво́дами |
| Prepositional | при́воде, приво́де | привода́х, приво́дах |
Forms
- при́вод
- canonical
- приво́д^*
- canonical, inanimate, masculine
- при́вода
- genitive
- приво́да^*
- genitive
- приводно́й
- adjective, relational
- приво́д
- canonical, inanimate, masculine
- privód
- romanization
- приво́да
- genitive
Origin
Deverbal from приводи́ть (privodítʹ), since the 19th century. Perhaps a calque of German Antrieb.