отвлечь
/[ɐtˈvlʲet͡ɕ]/
Russianverb
Definitions
- 1.to distract, to divert
Etymology
от- (ot-) + влечь (vlečʹ)
Forms
- отвле́чьcanonical • perfective
- otvléčʹromanization
- отвлека́тьimperfective
- отвле́чьinfinitive • perfective
- -active • participle • present
- отвлёкшийactive • participle • past
- -participle • passive • present
- отвлечённыйparticiple • passive • past
- -adverbial • participle • present
- отвлёкшиadverbial • participle • past
- -first-person • present • singular
- отвлеку́first-person • future • singular
- -present • second-person • singular
- отвлечёшьfuture • second-person • singular
- -present • singular • third-person
- отвлечётfuture • singular • third-person
- -first-person • plural • present
- отвлечёмfirst-person • future • plural
- -plural • present • second-person
- отвлечётеfuture • plural • second-person
- -plural • present • third-person
- отвлеку́тfuture • plural • third-person
- отвлеки́imperative • second-person • singular
- отвлеки́теimperative • plural • second-person
- отвлёкmasculine • past • singular
- отвлекли́masculine • past • plural
- отвлекла́feminine • past • singular
- отвлекли́feminine • past • plural
- отвлекло́neuter • past • singular
- отвлекли́neuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:отвле́чь
| I | - |
| you (sg) | - |
| he/she/it | - |
| we | - |
| you (pl) | - |
| they | - |
I
-
you (sg)
-
he/she/it
-
we
-
you (pl)
-
they
-
Other Forms
present active:-, -
past active:отвлёкший, отвлёкши
present passive:-
past passive:отвлечённый