отвлечь
[ɐtˈvlʲet͡ɕ]verbRussian
Meanings
- 1to distract, to divert
Conjugation
Infinitiveотвле́чь
Present Indicative
| I | - |
|---|---|
| you (sg) | - |
| he/she/it | - |
| we | - |
| you (pl) | - |
| they | - |
Future Indicative
| I | отвлеку́ |
|---|---|
| you (sg) | отвлечёшь |
| he/she/it | отвлечёт |
| we | отвлечём |
| you (pl) | отвлечёте |
| they | отвлеку́т |
Present Imperative
| you (sg) | отвлеки́ |
|---|---|
| you (pl) | отвлеки́те |
Other forms
- present active
- -, -
- past active
- отвлёкший, отвлёкши
- present passive
- -
- past passive
- отвлечённый
Forms
- отвле́чь
- canonical, perfective
- otvléčʹ
- romanization
- отвлека́ть
- imperfective
- отвле́чь
- infinitive, perfective
- -
- active, participle, present
- отвлёкший
- active, participle, past
- -
- participle, passive, present
- отвлечённый
- participle, passive, past
- -
- adverbial, participle, present
- отвлёкши
- adverbial, participle, past
- -
- first-person, present, singular
- отвлеку́
- first-person, future, singular
- -
- present, second-person, singular
- отвлечёшь
- future, second-person, singular
- -
- present, singular, third-person
- отвлечёт
- future, singular, third-person
- -
- first-person, plural, present
- отвлечём
- first-person, future, plural
- -
- plural, present, second-person
- отвлечёте
- future, plural, second-person
- -
- plural, present, third-person
- отвлеку́т
- future, plural, third-person
- отвлеки́
- imperative, second-person, singular
- отвлеки́те
- imperative, plural, second-person
- отвлёк
- masculine, past, singular
- отвлекли́
- masculine, past, plural
- отвлекла́
- feminine, past, singular
- отвлекли́
- feminine, past, plural
- отвлекло́
- neuter, past, singular
- отвлекли́
- neuter, past, plural
Origin
от- (ot-) + влечь (vlečʹ)