киль
[kʲilʲ]nounRussian
Meanings
- 1keel, back
- 2fin, tailfin, fin surface, keel
- 3keel bone (bird’s sternum)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ки́ль | ки́ли |
| Genitive | ки́ля | ки́лей |
| Dative | ки́лю | ки́лям |
| Accusative | ки́ль | ки́ли |
| Instrumental | ки́лем | ки́лями |
| Prepositional | ки́ле | ки́лях |
Forms
- kilʹ
- romanization
- ки́ля
- genitive
Origin
Borrowed from Dutch kiel or Low German Kiel.