изгнание
[ɪzɡˈnanʲɪje]nounRussian
Meanings
- 1exile, deportation
- 2expulsion, ejection
- 3banishment, proscription
- 4expelling
- 5ostracism
- 6eviction
- 7excommunication
- 8extrusion
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | изгна́ние | изгна́ния |
| Genitive | изгна́ния | изгна́ний |
| Dative | изгна́нию | изгна́ниям |
| Accusative | изгна́ние | изгна́ния |
| Instrumental | изгна́нием | изгна́ниями |
| Prepositional | изгна́нии | изгна́ниях |
Forms
- изгна́ние
- canonical, inanimate, neuter
- izgnánije
- romanization
- изгна́ния
- genitive
Origin
Inherited from Proto-Slavic *jьzgъnanьje. By surface analysis, изгна́ть (izgnátʹ) + -а́ние (-ánije).