zjednoczenie
//zjɛd.nɔˈt͡ʂɛ.ɲɛ/ | /zjɛd.nɔˈt͡ʂɛ.ɲe//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of zjednoczyć
- 2.unification, union
- 3.Economic unit operating in the Polish People's Republic, associating state-owned enterprises from a given industry, managing their production and distribution of goods.
- 4.obsoleteoneness, unity
Etymology
From zjednoczyć + -enie. First attested in the 16th century. Compare Kashubian zjednoczenié.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | zjednoczenie | zjednoczenia |
| Genitive | zjednoczenia | zjednoczeń |
| Dative | zjednoczeniu | zjednoczeniom |
| Accusative | zjednoczenie | zjednoczenia |
| Instrumental | zjednoczeniem | zjednoczeniami |
| Locative | zjednoczeniu | zjednoczeniach |
| Vocative | zjednoczenie | zjednoczenia |
Nominative
Singular
zjednoczenie
Plural
zjednoczenia
Genitive
Singular
zjednoczenia
Plural
zjednoczeń
Dative
Singular
zjednoczeniu
Plural
zjednoczeniom
Accusative
Singular
zjednoczenie
Plural
zjednoczenia
Instrumental
Singular
zjednoczeniem
Plural
zjednoczeniami
Locative
Singular
zjednoczeniu
Plural
zjednoczeniach
Vocative
Singular
zjednoczenie
Plural
zjednoczenia