wszczep
//ˈfʂt͡ʂɛp//
Polishnounverb
Grammatical form
wszczep is the second-person singular imperative form of wszczepić — “to implant, to innoculate”.
Definitions
- 1.implant (anything surgically implanted in the body)
Synonyms & related words
Synonyms
No etymology recorded for this word.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | wszczep | wszczepy |
| Genitive | wszczepu | wszczepów |
| Dative | wszczepowi | wszczepom |
| Accusative | wszczep | wszczepy |
| Instrumental | wszczepem | wszczepami |
| Locative | wszczepie | wszczepach |
| Vocative | wszczepie | wszczepy |
Nominative
Singular
wszczep
Plural
wszczepy
Genitive
Singular
wszczepu
Plural
wszczepów
Dative
Singular
wszczepowi
Plural
wszczepom
Accusative
Singular
wszczep
Plural
wszczepy
Instrumental
Singular
wszczepem
Plural
wszczepami
Locative
Singular
wszczepie
Plural
wszczepach
Vocative
Singular
wszczepie
Plural
wszczepy