wstręt
//ˈfstrɛnt//
Polishnoun
Definitions
- 1.disgust, aversion
Synonyms & related words
Word family
Synonyms
Etymology
Deverbal from wstrącić.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | wstręt | — |
| Genitive | wstrętu | — |
| Dative | wstrętowi | — |
| Accusative | wstręt | — |
| Instrumental | wstrętem | — |
| Locative | wstręcie | — |
| Vocative | wstręcie | — |
Nominative
Singular
wstręt
Plural
—
Genitive
Singular
wstrętu
Plural
—
Dative
Singular
wstrętowi
Plural
—
Accusative
Singular
wstręt
Plural
—
Instrumental
Singular
wstrętem
Plural
—
Locative
Singular
wstręcie
Plural
—
Vocative
Singular
wstręcie
Plural
—