wspaniałość
//fspaˈɲa.wɔɕt͡ɕ//
Polishnoun
Definitions
- 1.magnificence, splendour, greatness, glory
Etymology
From wspaniały + -ość.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | wspaniałość | — |
| Genitive | wspaniałości | — |
| Dative | wspaniałości | — |
| Accusative | wspaniałość | — |
| Instrumental | wspaniałością | — |
| Locative | wspaniałości | — |
| Vocative | wspaniałości | — |
Nominative
Singular
wspaniałość
Plural
—
Genitive
Singular
wspaniałości
Plural
—
Dative
Singular
wspaniałości
Plural
—
Accusative
Singular
wspaniałość
Plural
—
Instrumental
Singular
wspaniałością
Plural
—
Locative
Singular
wspaniałości
Plural
—
Vocative
Singular
wspaniałości
Plural
—