Skip to main content
Slavonaut

wilk — wjebać

wisior

/ˈvi.ɕɔr/nounPolish

Meanings

noun
  1. 1
    pendant (piece of jewellery hung from a chain worn around the neck)

Declension

CaseSingularPlural
Nominativewisiorwisiory
Genitivewisiora, wisioruwisiorów
Dativewisiorowiwisiorom
Accusativewisiorwisiory
Instrumentalwisioremwisiorami
Locativewisiorzewisiorach
Vocativewisiorzewisiory

Forms

wisiorek
diminutive

Origin

From wisieć + -or.