wieszcz
//ˈvjɛʂt͡ʂ//
Polishnounverb
Grammatical form
wieszcz is the second-person singular imperative form of wieszczyć — “to foretell, to prophesy”.
Definitions
- 1.inspired poet
- 2.prophet
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *věščь.
Forms
- wieszczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Locative | wieszczu | wieszczach |
| Vocative | wieszczu | wieszczowie, wieszcze |
| Nominative | wieszcz | wieszczowie, wieszcze |
| Genitive | wieszcza | wieszczów |
| Dative | wieszczowi | wieszczom |
| Accusative | wieszcza | wieszczów |
| Instrumental | wieszczem | wieszczami |
Locative
Singular
wieszczu
Plural
wieszczach
Vocative
Singular
wieszczu
Plural
wieszczowie, wieszcze
Nominative
Singular
wieszcz
Plural
wieszczowie, wieszcze
Genitive
Singular
wieszcza
Plural
wieszczów
Dative
Singular
wieszczowi
Plural
wieszczom
Accusative
Singular
wieszcza
Plural
wieszczów
Instrumental
Singular
wieszczem
Plural
wieszczami