warunkować

Definitions

1. 1.
   to condition, to determine, to be a condition or decisive cause of

   • Resort pracy analizuje kryterium minimalnego stażu pracy, które warunkowałoby nabycie praw emerytalnych.

     The ministry of labor is analyzing a criterion of minimal seniority in work, which would be a condition of gaining the right to a pension.

   • Autorzy prognozy zwracają uwagę, że to łańcuch dostaw a nie popyt konsumencki będzie warunkować wielkość sprzedaży samochodów w średnim okresie czasu.

     The authors of the prediction note that the supply chain, not consumer demand, will determine the quantity of car sales in the medium term.

2. 2.
   to condition (to set a condition)

   • — ... Co więcej, banki nie będą mogły warunkować dostępu do niego [konta] skorzystaniem z innych usług – wyjaśnia Agnieszka Porębska-Kość z Nest Banku.

     "...In addition, banks will not be able to make using their other services a condition of access to it [the bank account]," explains Agnieszka Porębska-Kość of Nest Bank.

   • ...nawet chcieli warunkować poparcie dla P[racowniczych] P[lanów] K[apitałowych] tym, że nie będzie ta 30-krotność zniesiona.

     ...they even wanted to condition their support for the Workers' Capital Plans [retirement accounts] on this limit of 30 times not being lowered.

3. 3.
   to condition (to train by rewards and punishments)

   • warunkowanie instrumentalne

     operant conditioning

   • warunkowanie klasyczne

     classical conditioning

Synonyms & related words

Forms

Conjugation