władyka
//vwaˈdɘ.ka//
Polishnoun
Definitions
- 1.an honorary title for bishops in the Slavic Orthodox Churches
- 2.a ruler, lord, especially in Rus
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Polish włodyka, from Proto-Slavic *voldyka, from *volděti. By surface analysis, władać + -yka.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | władyka | władycy, władykowie |
| Genitive | władyki | władyków |
| Dative | władyce | władykom |
| Accusative | władykę | władyków |
| Instrumental | władyką | władykami |
| Locative | władyce | władykach |
| Vocative | władyko | władycy, władykowie |
Nominative
Singular
władyka
Plural
władycy, władykowie
Genitive
Singular
władyki
Plural
władyków
Dative
Singular
władyce
Plural
władykom
Accusative
Singular
władykę
Plural
władyków
Instrumental
Singular
władyką
Plural
władykami
Locative
Singular
władyce
Plural
władykach
Vocative
Singular
władyko
Plural
władycy, władykowie