władczyni
//vwatˈt͡ʂɘ.ɲi//
Polishnoun
Definitions
- 1.female equivalent of władca (“ruler”) (person who rules)
Etymology
From władca + -yni.
Forms
- władcamasculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | władczyni | władczynie |
| Genitive | władczyni | władczyń |
| Dative | władczyni | władczyniom |
| Accusative | władczynię | władczynie |
| Instrumental | władczynią | władczyniami |
| Locative | władczyni | władczyniach |
| Vocative | władczyni | władczynie |
Nominative
Singular
władczyni
Plural
władczynie
Genitive
Singular
władczyni
Plural
władczyń
Dative
Singular
władczyni
Plural
władczyniom
Accusative
Singular
władczynię
Plural
władczynie
Instrumental
Singular
władczynią
Plural
władczyniami
Locative
Singular
władczyni
Plural
władczyniach
Vocative
Singular
władczyni
Plural
władczynie