urzędnik
//uˈʐɛnd.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.government clerk; official; employee of an administrative unit of government
Etymology
Inherited from Old Polish urzędnik, from Proto-Slavic *urędьnikъ. By surface analysis, urząd + -nik.
Forms
- urzędniczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | urzędnik | urzędnicy, urzędniki |
| Genitive | urzędnika | urzędników |
| Dative | urzędnikowi | urzędnikom |
| Accusative | urzędnika | urzędników |
| Instrumental | urzędnikiem | urzędnikami |
| Locative | urzędniku | urzędnikach |
| Vocative | urzędniku | urzędnicy |
Nominative
Singular
urzędnik
Plural
urzędnicy, urzędniki
Genitive
Singular
urzędnika
Plural
urzędników
Dative
Singular
urzędnikowi
Plural
urzędnikom
Accusative
Singular
urzędnika
Plural
urzędników
Instrumental
Singular
urzędnikiem
Plural
urzędnikami
Locative
Singular
urzędniku
Plural
urzędnikach
Vocative
Singular
urzędniku
Plural
urzędnicy