uprowadzenie
//u.prɔ.vaˈd͡zɛ.ɲɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of uprowadzić
- 2.formalabduction or kidnapping of a minor under the age of 15 or of a person who is physically or mentally incompetent
Etymology
From uprowadzić + -enie.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | uprowadzenie | uprowadzenia |
| Genitive | uprowadzenia | uprowadzeń |
| Dative | uprowadzeniu | uprowadzeniom |
| Accusative | uprowadzenie | uprowadzenia |
| Instrumental | uprowadzeniem | uprowadzeniami |
| Locative | uprowadzeniu | uprowadzeniach |
| Vocative | uprowadzenie | uprowadzenia |
Nominative
Singular
uprowadzenie
Plural
uprowadzenia
Genitive
Singular
uprowadzenia
Plural
uprowadzeń
Dative
Singular
uprowadzeniu
Plural
uprowadzeniom
Accusative
Singular
uprowadzenie
Plural
uprowadzenia
Instrumental
Singular
uprowadzeniem
Plural
uprowadzeniami
Locative
Singular
uprowadzeniu
Plural
uprowadzeniach
Vocative
Singular
uprowadzenie
Plural
uprowadzenia