uprawnienie
//u.pravˈɲɛ.ɲɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of uprawnić
- 2.entitlement, authority, right
Etymology
From uprawnić + -enie.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | uprawnienie | uprawnienia |
| Genitive | uprawnienia | uprawnień |
| Dative | uprawnieniu | uprawnieniom |
| Accusative | uprawnienie | uprawnienia |
| Instrumental | uprawnieniem | uprawnieniami |
| Locative | uprawnieniu | uprawnieniach |
| Vocative | uprawnienie | uprawnienia |
Nominative
Singular
uprawnienie
Plural
uprawnienia
Genitive
Singular
uprawnienia
Plural
uprawnień
Dative
Singular
uprawnieniu
Plural
uprawnieniom
Accusative
Singular
uprawnienie
Plural
uprawnienia
Instrumental
Singular
uprawnieniem
Plural
uprawnieniami
Locative
Singular
uprawnieniu
Plural
uprawnieniach
Vocative
Singular
uprawnienie
Plural
uprawnienia