upór
/ˈu.pur/nounPolish
Meanings
- 1stubbornness, obstinacy, obduracy
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | upór | — |
| Genitive | uporu | — |
| Dative | uporowi | — |
| Accusative | upór | — |
| Instrumental | uporem | — |
| Locative | uporze | — |
| Vocative | uporze | — |
Origin
Inherited from Proto-Slavic *uporъ, deverbal from *uperti (whence Polish uprzeć).