udręczony
/u.drɛnˈt͡ʂɔ.nɘ/adj; verbPolish
Grammatical form
udręczony is the masculine singular passive adjectival participle form of udręczyć.
Meanings
- 1tormented
- 2anguished
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | udręczonego, udręczonej | udręczonych |
| Dative | udręczonemu, udręczonej | udręczonym |
| Accusative | udręczonego, udręczony, udręczoną, udręczone | udręczonych |
| Instrumental | udręczonym, udręczoną | udręczonymi |
| Locative | udręczonym, udręczonej | udręczonych |
Forms
- bardziej udręczony
- comparative
- najbardziej udręczony
- superlative
Origin
From udręczyć + -ony.