uderzający
//u.dɛ.ʐaˈjɔn.t͡sɘ//
Polishadjverb
Grammatical form
uderzający is the active adjectival participle form of uderzać — “to hit; to strike; to punch (to deal a blow)”.
Definitions
- 1.arresting, gripping, striking
Etymology
From uderzać + -ący.
Forms
- bardziej uderzającycomparative
- najbardziej uderzającysuperlative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | uderzającego, uderzającej | uderzających |
| Dative | uderzającemu, uderzającej | uderzającym |
| Accusative | uderzającego, uderzający, uderzającą, uderzające | uderzających |
| Instrumental | uderzającym, uderzającą | uderzającymi |
| Locative | uderzającym, uderzającej | uderzających |
Genitive
Singular
uderzającego, uderzającej
Plural
uderzających
Dative
Singular
uderzającemu, uderzającej
Plural
uderzającym
Accusative
Singular
uderzającego, uderzający, uderzającą, uderzające
Plural
uderzających
Instrumental
Singular
uderzającym, uderzającą
Plural
uderzającymi
Locative
Singular
uderzającym, uderzającej
Plural
uderzających