Skip to main content

uboczny

//uˈbɔt͡ʂ.nɘ//
Polishadj

Definitions

  1. 1.
    side, indirect; oblique; incidental, not related to the main segment
  2. 2.
    side, unplanned

Etymology

From u- + bok + -ny.

Genitive
Singular
ubocznego, ubocznej
Plural
ubocznych
Dative
Singular
ubocznemu, ubocznej
Plural
ubocznym
Accusative
Singular
ubocznego, uboczny, uboczną, uboczne
Plural
ubocznych
Instrumental
Singular
ubocznym, uboczną
Plural
ubocznymi
Locative
Singular
ubocznym, ubocznej
Plural
ubocznych

Nearby Polish words

Browse the Polish dictionary →