ubaw
//ˈu.baf//
Polishnounverb
Grammatical form
ubaw is the second-person singular imperative form of ubawić — “to amuse (to cause joy or merriment by telling or doing something)”.
Definitions
- 1.amusement, fun (state of being amused)
- 2.amusement, fun (something that is the cause of amusement)
Synonyms & related words
Etymology
Deverbal from ubawić.
Forms
- ubawaalternative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ubaw | ubawy |
| Genitive | ubawu | ubawów |
| Dative | ubawowi | ubawom |
| Accusative | ubaw | ubawy |
| Instrumental | ubawem | ubawami |
| Locative | ubawie | ubawach |
| Vocative | ubawie | ubawy |
Nominative
Singular
ubaw
Plural
ubawy
Genitive
Singular
ubawu
Plural
ubawów
Dative
Singular
ubawowi
Plural
ubawom
Accusative
Singular
ubaw
Plural
ubawy
Instrumental
Singular
ubawem
Plural
ubawami
Locative
Singular
ubawie
Plural
ubawach
Vocative
Singular
ubawie
Plural
ubawy