truciciel
//truˈt͡ɕi.t͡ɕɛl//
Polishnoun
Definitions
- 1.poisoner (one who poisons)
- 2.a factory or industrial facility that pollutes the environment
Synonyms & related words
Word family
- trucicielski
- trucicielstwo
Etymology
From truć + -ciel.
Forms
- trucicielkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | truciciel | truciciele |
| Genitive | truciciela | trucicieli |
| Dative | trucicielowi | trucicielom |
| Accusative | truciciela, truciciel | trucicieli, truciciele |
| Instrumental | trucicielem | trucicielami |
| Locative | trucicielu | trucicielach |
| Vocative | trucicielu | truciciele |
Nominative
Singular
truciciel
Plural
truciciele
Genitive
Singular
truciciela
Plural
trucicieli
Dative
Singular
trucicielowi
Plural
trucicielom
Accusative
Singular
truciciela, truciciel
Plural
trucicieli, truciciele
Instrumental
Singular
trucicielem
Plural
trucicielami
Locative
Singular
trucicielu
Plural
trucicielach
Vocative
Singular
trucicielu
Plural
truciciele