trębacz
//ˈtrɛm.bat͡ʂ//
Polishnoun
Definitions
- 1.trumpeter
Etymology
Inherited from Old Polish trębacz, from Proto-Slavic *trǫbačь.
Forms
- trębaczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | trębacz | trębacze |
| Genitive | trębacza | trębaczy |
| Dative | trębaczowi | trębaczom |
| Accusative | trębacza | trębaczy |
| Instrumental | trębaczem | trębaczami |
| Locative | trębaczu | trębaczach |
| Vocative | trębaczu | trębacze |
Nominative
Singular
trębacz
Plural
trębacze
Genitive
Singular
trębacza
Plural
trębaczy
Dative
Singular
trębaczowi
Plural
trębaczom
Accusative
Singular
trębacza
Plural
trębaczy
Instrumental
Singular
trębaczem
Plural
trębaczami
Locative
Singular
trębaczu
Plural
trębaczach
Vocative
Singular
trębaczu
Plural
trębacze