strażnik
//ˈstraʐ.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.guard (a person who protects something)
Etymology
From straż + -nik.
Forms
- strażniczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | strażnik | strażnicy, strażniki |
| Genitive | strażnika | strażników |
| Dative | strażnikowi | strażnikom |
| Accusative | strażnika | strażników |
| Instrumental | strażnikiem | strażnikami |
| Locative | strażniku | strażnikach |
| Vocative | strażniku | strażnicy |
Nominative
Singular
strażnik
Plural
strażnicy, strażniki
Genitive
Singular
strażnika
Plural
strażników
Dative
Singular
strażnikowi
Plural
strażnikom
Accusative
Singular
strażnika
Plural
strażników
Instrumental
Singular
strażnikiem
Plural
strażnikami
Locative
Singular
strażniku
Plural
strażnikach
Vocative
Singular
strażniku
Plural
strażnicy