stołownik
//stɔˈwɔv.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.diner (someone who gets and eats meals somewhere)
Policja zatrzymała stołownika - recydywistę. Policja zatrzymała 40-letniego mieszkańca Leszna, który stołował się w lokalach gastronomicznych i nie płacił za zjedzone potrawy.
The police stopped a repeat-offending diner. The police stopped a 40-year-old resident of Leszno who dined at culinary establishments and didn't pay for the dishes he ate.
Etymology
From stołować + -nik.
Forms
- stołowniczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | stołownik | stołownicy, stołowniki |
| Genitive | stołownika | stołowników |
| Dative | stołownikowi | stołownikom |
| Accusative | stołownika | stołowników |
| Instrumental | stołownikiem | stołownikami |
| Locative | stołowniku | stołownikach |
| Vocative | stołowniku | stołownicy |
Nominative
Singular
stołownik
Plural
stołownicy, stołowniki
Genitive
Singular
stołownika
Plural
stołowników
Dative
Singular
stołownikowi
Plural
stołownikom
Accusative
Singular
stołownika
Plural
stołowników
Instrumental
Singular
stołownikiem
Plural
stołownikami
Locative
Singular
stołowniku
Plural
stołownikach
Vocative
Singular
stołowniku
Plural
stołownicy