sprzeczka
//ˈspʂɛt͡ʂ.ka//
Polishnoun
Definitions
- 1.argument, quarrel
Nigdy nie mieliśmy sprzeczki, którą wygrałem.
We've never had an argument that I won.
wdać się w sprzeczkę z kimś
to start an argument with someone
Synonyms & related words
Related words (7)
Etymology
From sprzeczać + -ka.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | sprzeczka | sprzeczki |
| Genitive | sprzeczki | sprzeczek |
| Dative | sprzeczce | sprzeczkom |
| Accusative | sprzeczkę | sprzeczki |
| Instrumental | sprzeczką | sprzeczkami |
| Locative | sprzeczce | sprzeczkach |
| Vocative | sprzeczko | sprzeczki |
Nominative
Singular
sprzeczka
Plural
sprzeczki
Genitive
Singular
sprzeczki
Plural
sprzeczek
Dative
Singular
sprzeczce
Plural
sprzeczkom
Accusative
Singular
sprzeczkę
Plural
sprzeczki
Instrumental
Singular
sprzeczką
Plural
sprzeczkami
Locative
Singular
sprzeczce
Plural
sprzeczkach
Vocative
Singular
sprzeczko
Plural
sprzeczki