sprzęgło
//ˈspʂɛŋ.ɡwɔ//
Polishnounverb
Grammatical form
sprzęgło is the third-person singular neuter past form of sprząc — “to couple, to engage, to team, to connect, to unite”.
Definitions
- 1.clutch (device to interrupt power transmission)
- 2.colloquialclutch (pedal in a car that disengages power transmission)
Synonyms & related words
Word family
- sprzęgłowy
- sprzęgłohamulec
Related words (10)
- sprzężny
- spzężajny
- sprzęg
- sprzęgnik
- sprzęża
- sprzężaj
- sprzężenie
- sprzężnica
- sprząc
- sprzęgać
Etymology
From sprzęgać + -ło.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | sprzęgło | sprzęgła |
| Genitive | sprzęgła | sprzęgieł |
| Dative | sprzęgłu | sprzęgłom |
| Accusative | sprzęgło | sprzęgła |
| Instrumental | sprzęgłem | sprzęgłami |
| Locative | sprzęgle | sprzęgłach |
| Vocative | sprzęgło | sprzęgła |
Nominative
Singular
sprzęgło
Plural
sprzęgła
Genitive
Singular
sprzęgła
Plural
sprzęgieł
Dative
Singular
sprzęgłu
Plural
sprzęgłom
Accusative
Singular
sprzęgło
Plural
sprzęgła
Instrumental
Singular
sprzęgłem
Plural
sprzęgłami
Locative
Singular
sprzęgle
Plural
sprzęgłach
Vocative
Singular
sprzęgło
Plural
sprzęgła