skurcz
//ˈskurt͡ʂ//
Polishnounverb
Grammatical form
skurcz is the second-person singular imperative form of skurczyć — “to shrink (make smaller or shorter)”.
Definitions
- 1.spasm
- 2.cramp
Synonyms & related words
Etymology
Deverbal from skurczyć.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | skurcz | skurcze |
| Genitive | skurczu | skurczy, skurczów |
| Dative | skurczowi | skurczom |
| Accusative | skurcz | skurcze |
| Instrumental | skurczem | skurczami |
| Locative | skurczu | skurczach |
| Vocative | skurczu | skurcze |
Nominative
Singular
skurcz
Plural
skurcze
Genitive
Singular
skurczu
Plural
skurczy, skurczów
Dative
Singular
skurczowi
Plural
skurczom
Accusative
Singular
skurcz
Plural
skurcze
Instrumental
Singular
skurczem
Plural
skurczami
Locative
Singular
skurczu
Plural
skurczach
Vocative
Singular
skurczu
Plural
skurcze