skrzypce
//ˈskʂɘp.t͡sɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.violin (small unfretted stringed instrument with four strings tuned (lowest to highest) G-D-A-E, usually held against the chin and played with a bow)
Synonyms & related words
Word family
- skrzypcowaty
- skrzypce tenorowe
- skrzypcodrzew
Synonyms
- skrzypica
- skrzypice
Related words (10)
- skrzyp
- skrzypaczka
- skrzypak
- skrzypek
- skrzypica
- skrzypice
- skrzypiciel
- skrzypista
- skrzypnięcie
- skrzypot
Etymology
From skrzypieć + -ce.
Forms
- skrzypkidiminutive
- skrzypeczkidiminutive
- skrzypcowyadjective
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | — | skrzypce |
| Genitive | — | skrzypiec |
| Dative | — | skrzypcom |
| Accusative | — | skrzypce |
| Instrumental | — | skrzypcami |
| Locative | — | skrzypcach |
| Vocative | — | skrzypce |
Nominative
Singular
—
Plural
skrzypce
Genitive
Singular
—
Plural
skrzypiec
Dative
Singular
—
Plural
skrzypcom
Accusative
Singular
—
Plural
skrzypce
Instrumental
Singular
—
Plural
skrzypcami
Locative
Singular
—
Plural
skrzypcach
Vocative
Singular
—
Plural
skrzypce