skon
/ˈskɔn/nounPolish
Meanings
- 1archaican act of dying; death
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | skon | skony |
| Genitive | skonu | skonów |
| Dative | skonowi | skonom |
| Accusative | skon | skony |
| Instrumental | skonem | skonami |
| Locative | skonie | skonach |
| Vocative | skonie | skony |
Origin
Inherited from Old Polish skon. By surface analysis, deverbal from skonać.