rzeczpospolita
//ʐɛt͡ʂ.pɔsˈpɔ.li.ta/ | /ʐɛt͡ʂ.pɔs.pɔˈli.ta//
Polishnoun
Definitions
- 1.archaicliteraryrepublic or commonwealth
Synonyms & related words
Synonyms
Etymology
Univerbation of rzecz (“thing”) + pospolita (“common”). Calque of Latin rēspūblica.
Forms
- rzplitaabbreviation
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rzeczpospolita | rzeczypospolite, rzeczpospolite |
| Genitive | rzeczypospolitej, rzeczpospolitej | rzeczypospolitych, rzeczpospolitych |
| Dative | rzeczypospolitej, rzeczpospolitej | rzeczompospolitym, rzeczpospolitym |
| Accusative | rzeczpospolitą | rzeczypospolite, rzeczpospolite |
| Instrumental | rzecząpospolitą, rzeczpospolitą | rzeczamipospolitymi, rzeczpospolitymi |
| Locative | rzeczypospolitej, rzeczpospolitej | rzeczachpospolitych, rzeczpospolitych |
| Vocative | rzeczypospolita, rzeczpospolita | rzeczypospolite, rzeczpospolite |
Nominative
Singular
rzeczpospolita
Plural
rzeczypospolite, rzeczpospolite
Genitive
Singular
rzeczypospolitej, rzeczpospolitej
Plural
rzeczypospolitych, rzeczpospolitych
Dative
Singular
rzeczypospolitej, rzeczpospolitej
Plural
rzeczompospolitym, rzeczpospolitym
Accusative
Singular
rzeczpospolitą
Plural
rzeczypospolite, rzeczpospolite
Instrumental
Singular
rzecząpospolitą, rzeczpospolitą
Plural
rzeczamipospolitymi, rzeczpospolitymi
Locative
Singular
rzeczypospolitej, rzeczpospolitej
Plural
rzeczachpospolitych, rzeczpospolitych
Vocative
Singular
rzeczypospolita, rzeczpospolita
Plural
rzeczypospolite, rzeczpospolite