Skip to main content

rzecznik

//ˈʐɛt͡ʂ.ɲik//
Polishnoun

Definitions

  1. 1.
    spokesman
  2. 2.
    ombudsman

Etymology

From rzec + -nik.

Forms

  • rzeczniczkafeminine
Nominative
Singular
rzecznik
Plural
rzecznicy, rzeczniki
Genitive
Singular
rzecznika
Plural
rzeczników
Dative
Singular
rzecznikowi
Plural
rzecznikom
Accusative
Singular
rzecznika
Plural
rzeczników
Instrumental
Singular
rzecznikiem
Plural
rzecznikami
Locative
Singular
rzeczniku
Plural
rzecznikach
Vocative
Singular
rzeczniku
Plural
rzecznicy

Nearby Polish words

Browse the Polish dictionary →