rtęć

Definitions

1. 1.
   mercury (a silvery-colored, toxic, metallic chemical element, liquid at room temperature, with atomic number 80 and symbol Hg)

   • Rtęć albo żywe srebro znajduje się w przyrodzie w stanie rodzimym oraz pod postacią czerwonego cynobru, który jest siarczkiem rtęciowym.

     Mercury or quicksilver appears in nature in native form and as a red cinnabar, which is a mercury sulphide.

   • Istnieje szereg metali, które nawet bez ogrzewania rozpuszczają się w rtęci, dając tzw. ortęcie, czyli amalgamaty. Do takich metali należą: złoto, srebro, ołów, cynk, miedź[,] i in.

     There are several metals, which even without heating dissolves in mercury, giving so-called ortęcie, or amalgams. These metals are: gold, silver, lead, zinc, copper[,] etc.

   • Ciśnienie normalne odpowiada 760 mm wysokości słupa rtęci na poziomie morza i pod 45º szer[okości]. geogr[aficznej].

     Standard pressure is equal to the height of 760 mm of a mercury column at sea level and at 45º of geographic width.

Synonyms & related words

Forms