rozwścieczyć
//rɔsˈfɕt͡ɕɛ.t͡ʂɘt͡ɕ//
Polishverb
Definitions
- 1.to enrage, to infuriate (to make furious)
- 2.to become infuriated
Synonyms & related words
Word family
- rozwścieczony
- rozwścieczenie
Synonyms
- rozjuszyć
- rozjuszyć się
- wściec się
Etymology
From roz- + wściec + -yć.
Forms
- rozwścieczaćimperfective
- rozwścieczyćinfinitive
- rozwścieczęfuture • singular
- rozwścieczymyfuture • plural
- rozwścieczyszfuture • singular
- rozwścieczyciefuture • plural
- rozwścieczyfuture • singular • third-person
- rozwściecząfuture • plural • third-person
- rozwścieczy sięfuture • impersonal
- rozwścieczyłemmasculine • past • singular
- -(e)m rozwścieczyłmasculine • past • singular
- rozwścieczyłamfeminine • past • singular
- -(e)m rozwścieczyłafeminine • past • singular
- rozwścieczyłomneuter • past • singular
- -(e)m rozwścieczyłoneuter • past • singular
- rozwścieczyliśmypast • plural • virile
- -(e)śmy rozwścieczylipast • plural • virile
- rozwścieczyłyśmynonvirile • past • plural
- -(e)śmy rozwścieczyłynonvirile • past • plural
- rozwścieczyłeśmasculine • past • singular
- -(e)ś rozwścieczyłmasculine • past • singular
- rozwścieczyłaśfeminine • past • singular
- -(e)ś rozwścieczyłafeminine • past • singular
- rozwścieczyłośneuter • past • singular
- -(e)ś rozwścieczyłoneuter • past • singular
- rozwścieczyliściepast • plural • virile
- -(e)ście rozwścieczylipast • plural • virile
- rozwścieczyłyścienonvirile • past • plural
- -(e)ście rozwścieczyłynonvirile • past • plural
- rozwścieczyłmasculine • past • singular • third-person
- rozwścieczyłafeminine • past • singular • third-person
- rozwścieczyłoneuter • past • singular • third-person
- rozwścieczylipast • plural • third-person • virile
- rozwścieczyłynonvirile • past • plural • third-person
- rozwścieczonoimpersonal • past
- rozwścieczyłbymconditional • masculine • singular
- bym rozwścieczyłconditional • masculine • singular
- rozwścieczyłabymconditional • feminine • singular
- bym rozwścieczyłaconditional • feminine • singular
- rozwścieczyłobymconditional • neuter • singular
- bym rozwścieczyłoconditional • neuter • singular
- rozwścieczylibyśmyconditional • plural • virile
- byśmy rozwścieczyliconditional • plural • virile
- rozwścieczyłybyśmyconditional • nonvirile • plural
- byśmy rozwścieczyłyconditional • nonvirile • plural
- rozwścieczyłbyśconditional • masculine • singular
- byś rozwścieczyłconditional • masculine • singular
- rozwścieczyłabyśconditional • feminine • singular
- byś rozwścieczyłaconditional • feminine • singular
- rozwścieczyłobyśconditional • neuter • singular
- byś rozwścieczyłoconditional • neuter • singular
- rozwścieczylibyścieconditional • plural • virile
- byście rozwścieczyliconditional • plural • virile
- rozwścieczyłybyścieconditional • nonvirile • plural
- byście rozwścieczyłyconditional • nonvirile • plural
- rozwścieczyłbyconditional • masculine • singular • third-person
- by rozwścieczyłconditional • masculine • singular • third-person
- rozwścieczyłabyconditional • feminine • singular • third-person
- by rozwścieczyłaconditional • feminine • singular • third-person
- rozwścieczyłobyconditional • neuter • singular • third-person
- by rozwścieczyłoconditional • neuter • singular • third-person
- rozwścieczylibyconditional • plural • third-person • virile
- by rozwścieczyliconditional • plural • third-person • virile
- rozwścieczyłybyconditional • nonvirile • plural • third-person
- by rozwścieczyłyconditional • nonvirile • plural • third-person
- rozwścieczono byconditional • impersonal
- niech rozwścieczęimperative • singular
- rozwścieczmyimperative • plural
- rozwścieczimperative • singular
- rozwścieczcieimperative • plural
- niech rozwścieczyimperative • singular • third-person
- niech rozwściecząimperative • plural • third-person
- rozwścieczonyadjectival • masculine • participle • passive • singular
- rozwścieczonaadjectival • feminine • participle • passive • singular
- rozwścieczoneadjectival • neuter • participle • passive • singular
- rozwścieczeniadjectival • participle • passive • plural • virile
- rozwścieczoneadjectival • nonvirile • participle • passive • plural
- rozwścieczywszyadverbial • anterior • participle
- rozwścieczenienoun-from-verb
Conjugation
Infinitive:rozwścieczyć
Other Forms
present passive:rozwścieczony, rozwścieczona, rozwścieczone, rozwścieczeni, rozwścieczone
present active:rozwścieczywszy
Full conjugation of rozwścieczyć →