rozkojarzenie
/rɔs.kɔ.jaˈʐɛ.ɲɛ/nounPolish
Meanings
- 1verbal noun of rozkojarzyć
- 2distraction, absent-mindedness
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rozkojarzenie | — |
| Genitive | rozkojarzenia | — |
| Dative | rozkojarzeniu | — |
| Accusative | rozkojarzenie | — |
| Instrumental | rozkojarzeniem | — |
| Locative | rozkojarzeniu | — |
| Vocative | rozkojarzenie | — |
Origin
From rozkojarzyć + -enie.