rozgromić
//rɔzˈɡrɔ.mit͡ɕ//
Polishverb
Definitions
- 1.to rout, to thrash, to drub, to demolish
Synonyms & related words
Etymology
From roz- + gromić.
Forms
- rozgramiaćimperfective
- rozgromićinfinitive
- rozgromięfuture • singular
- rozgromimyfuture • plural
- rozgromiszfuture • singular
- rozgromiciefuture • plural
- rozgromifuture • singular • third-person
- rozgromiąfuture • plural • third-person
- rozgromi sięfuture • impersonal
- rozgromiłemmasculine • past • singular
- -(e)m rozgromiłmasculine • past • singular
- rozgromiłamfeminine • past • singular
- -(e)m rozgromiłafeminine • past • singular
- rozgromiłomneuter • past • singular
- -(e)m rozgromiłoneuter • past • singular
- rozgromiliśmypast • plural • virile
- -(e)śmy rozgromilipast • plural • virile
- rozgromiłyśmynonvirile • past • plural
- -(e)śmy rozgromiłynonvirile • past • plural
- rozgromiłeśmasculine • past • singular
- -(e)ś rozgromiłmasculine • past • singular
- rozgromiłaśfeminine • past • singular
- -(e)ś rozgromiłafeminine • past • singular
- rozgromiłośneuter • past • singular
- -(e)ś rozgromiłoneuter • past • singular
- rozgromiliściepast • plural • virile
- -(e)ście rozgromilipast • plural • virile
- rozgromiłyścienonvirile • past • plural
- -(e)ście rozgromiłynonvirile • past • plural
- rozgromiłmasculine • past • singular • third-person
- rozgromiłafeminine • past • singular • third-person
- rozgromiłoneuter • past • singular • third-person
- rozgromilipast • plural • third-person • virile
- rozgromiłynonvirile • past • plural • third-person
- rozgromionoimpersonal • past
- rozgromiłbymconditional • masculine • singular
- bym rozgromiłconditional • masculine • singular
- rozgromiłabymconditional • feminine • singular
- bym rozgromiłaconditional • feminine • singular
- rozgromiłobymconditional • neuter • singular
- bym rozgromiłoconditional • neuter • singular
- rozgromilibyśmyconditional • plural • virile
- byśmy rozgromiliconditional • plural • virile
- rozgromiłybyśmyconditional • nonvirile • plural
- byśmy rozgromiłyconditional • nonvirile • plural
- rozgromiłbyśconditional • masculine • singular
- byś rozgromiłconditional • masculine • singular
- rozgromiłabyśconditional • feminine • singular
- byś rozgromiłaconditional • feminine • singular
- rozgromiłobyśconditional • neuter • singular
- byś rozgromiłoconditional • neuter • singular
- rozgromilibyścieconditional • plural • virile
- byście rozgromiliconditional • plural • virile
- rozgromiłybyścieconditional • nonvirile • plural
- byście rozgromiłyconditional • nonvirile • plural
- rozgromiłbyconditional • masculine • singular • third-person
- by rozgromiłconditional • masculine • singular • third-person
- rozgromiłabyconditional • feminine • singular • third-person
- by rozgromiłaconditional • feminine • singular • third-person
- rozgromiłobyconditional • neuter • singular • third-person
- by rozgromiłoconditional • neuter • singular • third-person
- rozgromilibyconditional • plural • third-person • virile
- by rozgromiliconditional • plural • third-person • virile
- rozgromiłybyconditional • nonvirile • plural • third-person
- by rozgromiłyconditional • nonvirile • plural • third-person
- rozgromiono byconditional • impersonal
- niech rozgromięimperative • singular
- rozgrommyimperative • plural
- rozgromimperative • singular
- rozgromcieimperative • plural
- niech rozgromiimperative • singular • third-person
- niech rozgromiąimperative • plural • third-person
- rozgromionyadjectival • masculine • participle • passive • singular
- rozgromionaadjectival • feminine • participle • passive • singular
- rozgromioneadjectival • neuter • participle • passive • singular
- rozgromieniadjectival • participle • passive • plural • virile
- rozgromioneadjectival • nonvirile • participle • passive • plural
- rozgromiwszyadverbial • anterior • participle
- rozgromienienoun-from-verb
Conjugation
Infinitive:rozgromić
Other Forms
present passive:rozgromiony, rozgromiona, rozgromione, rozgromieni, rozgromione
present active:rozgromiwszy
Full conjugation of rozgromić →