rondel
//ˈrɔn.dɛl//
Polishnoun
Definitions
- 1.pan, saucepan (deep cooking vessel with a handle and sometimes a lid; used for boiling, stewing and making sauces)
- 2.barbican (tower at the entrance to a castle or fortified town)
Synonyms & related words
Synonyms
Etymology
Borrowed from French rondelle.
Forms
- rondelekdiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rondel | rondle |
| Genitive | rondla | rondli |
| Dative | rondlowi | rondlom |
| Accusative | rondel | rondle |
| Instrumental | rondlem | rondlami |
| Locative | rondlu | rondlach |
| Vocative | rondlu | rondle |
Nominative
Singular
rondel
Plural
rondle
Genitive
Singular
rondla
Plural
rondli
Dative
Singular
rondlowi
Plural
rondlom
Accusative
Singular
rondel
Plural
rondle
Instrumental
Singular
rondlem
Plural
rondlami
Locative
Singular
rondlu
Plural
rondlach
Vocative
Singular
rondlu
Plural
rondle