przymiotnik
//pʂɘˈmjɔt.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.adjective (a word that modifies a noun or noun phrase or describes a noun’s referent)
Synonyms & related words
Word family
Synonyms
Etymology
From przymiot + -nik. Calque of Latin adiectīvum. Compare Ukrainian прикме́тник (prykmétnyk).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | przymiotnik | przymiotniki |
| Genitive | przymiotnika | przymiotników |
| Dative | przymiotnikowi | przymiotnikom |
| Accusative | przymiotnik | przymiotniki |
| Instrumental | przymiotnikiem | przymiotnikami |
| Locative | przymiotniku | przymiotnikach |
| Vocative | przymiotniku | przymiotniki |
Nominative
Singular
przymiotnik
Plural
przymiotniki
Genitive
Singular
przymiotnika
Plural
przymiotników
Dative
Singular
przymiotnikowi
Plural
przymiotnikom
Accusative
Singular
przymiotnik
Plural
przymiotniki
Instrumental
Singular
przymiotnikiem
Plural
przymiotnikami
Locative
Singular
przymiotniku
Plural
przymiotnikach
Vocative
Singular
przymiotniku
Plural
przymiotniki