przymiotnik
/pʂɘˈmjɔt.ɲik/nounPolish
Meanings
- 1adjective (a word that modifies a noun or noun phrase or describes a noun’s referent)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | przymiotnik | przymiotniki |
| Genitive | przymiotnika | przymiotników |
| Dative | przymiotnikowi | przymiotnikom |
| Accusative | przymiotnik | przymiotniki |
| Instrumental | przymiotnikiem | przymiotnikami |
| Locative | przymiotniku | przymiotnikach |
| Vocative | przymiotniku | przymiotniki |
Origin
From przymiot + -nik. Calque of Latin adiectīvum. Compare Ukrainian прикме́тник (prykmétnyk).